Hoofdstuk 9: Conformiteit aan sociale normen (pp. 309–314)
Vraag je af…
- Wat is de invloed van de opvattingen van andere groepsleden op de gedachten, gevoelens en gedragingen van een individu?
- Wat is het verschil tussen persoonlijk en publiekelijk conformeren?
- Zijn er culturele verschillen in de standpunten met betrekking tot conformiteit en de mate van conformiteit?
Wat je moet weten
- De Ontwikkeling van Sociale Normen (pp. 309–312)
-
Publiekelijk versus Persoonlijk Conformeren (pp. 312–314)
- Conformiteit en valse bekentenissen in de ondervragingsruimte
- Conformiteit en cultuur
De Ontwikkeling van Sociale Normen
Groepen hebben invloed in ambigue (Sherif, 1936, zie SP p. 309) en niet ambigue situaties (Asch, 1951, 1955, zie SP p. 310); mensen nemen vaak de mening van andere groepsleden over en convergeren naar sociale normen.
Verwante website: Meer informatie over de conformiteitsstudies van Asch
De sociale normen reflecteren de evaluaties van de groep over wat goed of fout is.
Als een gevolg van het convergeren naar groepsmeningen, worden mensen meer gelijk aan elkaar wanneer ze interacteren in groepen.
Publiekelijk versus Persoonlijk Conformeren
De convergentie van de gedachten, gevoelens en gedragingen van een individu ten opzichte van de normen van de groep wordt conformiteit genoemd.
Persoonlijke conformiteit gebeurt wanneer mensen werkelijk geloven dat de groep gelijk heeft, en gebeurt zelfs in de afwezigheid van de groepsleden.
Publiekelijke conformiteit gebeurt wanneer we onder druk worden gezet en we ons voelen alsof we geen andere keuze hebben dan te conformeren aan groepsnormen. Bij publiekelijk conformeren, doen mensen alsof ze het ermee eens zijn, maar denken persoonlijk dat de groep verkeerd zit.
Conformiteit en valse bekentenissen in de ondervragingsruimte
Onzekere mensen zijn eerder geneigd te conformeren, zelfs wanneer dat betekent dat men een misdaad bekent. Publiekelijke conformiteit zal eerder voorkomen wanneer een getuige ook instemt.
Mensen kunnen persoonlijk conformeren zonder dat te beseffen.
Conformiteit en cultuur
In individualistische culturen wordt conformeren gezien als iets negatiefs, terwijl in collectivistische culturen het gezien wordt als een sociale lijm. Ook de mate van conformiteit is hoger in collectivistische dan in individualistische culturen.
Case study: Conformiteit en cultuur
Wat betekent dit?
Mensen conformeren aan de opvattingen van andere groepsleden en convergeren aan sociale normen door hun behoefte om de wereld te beheersen en de behoefte om verbonden te zijn met anderen. Persoonlijke conformiteit gebeurt wanneer mensen werkelijk geloven dat de groep gelijk heeft, terwijl publiekelijke conformiteit gebeurt wanneer mensen onder druk gezet worden om te conformeren aan groepsnormen, terwijl men in zichzelf denkt dat de groep verkeerd zit. De mate van conformiteit is hoger in collectivistische culturen, waar conformiteit wordt zien als sociale lijm, dan in individualistische culturen, waar conformiteit wordt gezien als iets negatiefs.
Volgende onderwerp
De dubbele functie van conformiteit aan normen: beheersing en verbondenheid