Hoofdstuk 13: Interpersoonlijke agressie (pp. 476–488)
Vraag je af…
- Wat veroorzaakt instrumentele agressie?
- Welke factoren vergroten de kans dat een persoon agressie vertoont en welke factoren verkleinen die kans?
- Hoe reguleren normen agressie?
Wat je moet weten
- Agressie Bestuderen (pp. 476–477)
-
Wat Veroorzaakt Agressie? (pp. 477–480)
- Instrumentele agressie: rekening houden met materiële kosten en opbrengsten
- Vijandige agressie: emotionele reacties op provocaties
- Persoonlijkheidsverschillen in reactie op provocaties
- Vijandige agressie: de rol van negatieve gevoelens
-
Normen die Agressie Aanmoedigen en Intomen (pp. 480–485)
- Normen die agressie aanmoedigen
- Culturele aanwijzingen voor agressie
- Modellen van agressie
- Agressieve modellen in de media
- Normen die agressie intomen
- Pijn Doen of Niet: Alles bij Elkaar (pp. 485–488)
Agressie Bestuderen
Het bestuderen van agressie in het laboratorium is moeilijk om ethische redenen.
Wat Veroorzaakt Agressie?
Agressie is afhankelijk van de percepties van de persoon en van interpretaties van andere personen, hun gedrag en de situatie waarin het gedrag zich voordoet.
Instrumentele agressie: rekening houden met materiële kosten en opbrengsten
Instrumentele agressie heft vaak te maken met systematisch denken over de situatie, in tegenstelling tot een onmiddellijke emotionele reactie. Wanneer agressie beloont wordt het meer voor de handliggend, maar wanneer beloningen verdwijnen wordt agressie meestal minder. Als agressie afhangt van motivatie gebaseerd op beheersing (de percepties van mogelijke beloningen en kosten), worden die percepties door persoonlijke vermogens, geslachtsverschillen en mogelijke verliezen beïnvloed.
Vijandige agressie: emotionele reacties op provocaties
Bedreigingen van de eigenwaarde kunnen mensen agressief laten handelen zonder te denken over de consequenties. Vijandige agressie kan zowel onmiddellijke reacties in woede zijn, of zorgvuldig geplande en weloverwogen acties. Een klap tegen eigenwaarde is erger als er publiek bij is en daarom kunnen agressieve reacties dan meer voor de hand liggen.
Persoonlijkheidsverschillen in reactie op provocaties
Mensen die agressief reageren op bedreigingen van eigenwaarde hebben meestal een lage eigenwaarde, omdat ze waarschijnlijk niet de innerlijke bronnen hebben om om te gaan met frustraties. Verder hebben ook narcisten een vergrote kans te reageren met agressie, omdat ze een hele hoge maar onzekere, fluctuerende eigenwaarde hebben. Sommige kinderen hebben een perceptuele bias waardoor ze ambigue acties zien als intentioneel disrespect. Deze kinderen hebben een grotere kans om chronisch agressief te worden. Hoewel deze bias een belangrijke rol heeft in vijandige agressie, heeft het geen invloed op instrumentele agressie.
De meeste agressie heeft meerdere motieven en is verbonden met gevoelens van boosheid en in zekere mate een idee van beloningen en kosten.
Verwante website: Meer over de relatie tussen agressie en zelfwaarde
Vijandige agressie: de rol van negatieve gevoelens
Vijandige agressie is niet beperkt tot terugslaan tegen de uitlokker. De frustratie-agressie theorie veronderstelt dat elke frustratie (het blokkeren van een belangrijk doel) onvermijdelijk agressie oproept, maar er is meer en meer kritiek op deze theorie. Een breder model van Berkowitz (1989) zegt dat elke negatieve emotie agressie kan uitlokken; dat zijn niet alleen gevoelens van boosheid en frustratie, maar ook pijn, angst en irritatie.
Normen die Agressie Aanmoedigen en Intomen
Sociale normen kunnen agressie ofwel intomen of aanmoedigen. Omdat agressie potentieel destructief is hebben bijna alle soorten groepen normen die het reguleren. Groepsnormen aanmoedigen agressief gedrag vaak in plaats van het te beperken.
Normen die agressie aanmoedigen
De VS heeft de meeste vergrijpen van alle ontwikkelde landen, dus zou het kunnen zijn dat er iets is in de cultuur wat agressie makkelijker of meer geaccepteerd maakt? Verschillende normen die uniek zijn voor de VS lijken een antwoord te geven: (1) het recht om vuurwapens te dragen en te gebruiken, (2) de norm van familieprivacy en (3) de "cultuur van eer".
Verwante website: Meer over de "cultuur van eer"
Culturele aanwijzingen voor agressie
Het wapenseffect is het proces waarin het zien van een wapen gedachten aan agressie opwekt en vervolgens agressie waarschijnlijker maakt. De aanwezigheid van een wapen maakt agressie niet alleen dodelijker, het kan agressie ook waarschijnlijker maken. Veel voorkomende stereotypen kunnen zorgen dat mensen eerder een wapen in de handen denken te zien van mensen van sommige groepen, dan van anderen.
Modellen van agressie
Helaas laten agressieve modellen niet alleen manieren zien waarop mensen agressief kunnen handelen, maar ook de boodschap sturen dat een agressieve reactie goed en acceptabel is. Blootstelling aan agressieve modellen laat gewelddadig gedrag normaler lijken omdat het agressieve gedachten en gevoelens stimuleert.
Agressieve modellen in de media
Onderzoek spreekt het idee van catharsis (dat het uiten van een emotie kan voorkomen dat het "opbouwt") tegen. Agressief doen of het zien van agressie maakt mensen niet alleen minder kalm, maar het maakt ze nog bozer.
Case study: Agressieve modellen in de media
Normen die agressie intomen
Sommige groepen hebben normen ontwikkeld die effectief agressie tegengaan, maar normen zijn meestal het meest effectief in het beperken van agressie tegen ingroepsleden. Gelijkheid verminderd agressie, en doet dat om two redenen. Ten eerste, gedeeld groepslidmaatschap zorgt ervoor dat men elkaar aardiger vindt, en positieve gevoelens voor een andere persoon passen niet bij agressie. Ten tweede, de normen van de meeste groepen controleren agressie strikt binnen de groep zodat cohesie intact blijft en de doelen van de groep bereikt kunnen worden.
Pijn Doen of Niet: Alles bij Elkaar
Situaties die de voorkeur geven aan oppervlakkig denken, geven ook vaak de voorkeur aan agressie. Zorgvuldig denken kan agressie verminderen, maar veel factoren storen met de motivatie en mogelijkheid om informatie zorgvuldig te verwerken. Wat de aandacht het makkelijkste grijpt heeft de grootste impact op ons gedrag. In situaties die boosheid oproepen is de bedreiging van eigenwaarde of andere uitdaging meestal voornamelijk in de aandacht.
Vele factoren kunnen bekwaamheid om diepgaand te verwerken beperken:
- Emotionele opwinding. Bedreiging, trauma en intense emoties kunnen de capaciteit van mensen om informatie te verwerken verminderen. De aanwezigheid van een wapen kan agressie nog meer verhogen wanneer mensen al boos of opgewonden zijn. Fysiek en emotioneel trauma van kindermishandeling verminderd de vermogens van een kind om sociale aanwijzingen correct te interpreteren en om denkbeeldige reacties op conflicten te genereren. Deze tekortkomingen vergroten de neiging van het kind om zelf agressie te gebruiken.
- Alcoholgebruik. Alcohol kan het vermogen om systematisch te denken verlagen. Alcohol plus boosheid of bedreiging is een recept voor agressie. Een tweede invloed van alcohol is dat de zorg om factoren die normaal agressie verlagen minder wordt.
- Tijdsdruk. Wanneer een beslissing snel gemaakt moet worden zal de eerste neiging om agressie te gebruiken vaker winnen.
- Individuele verschillen. Sommige mensen zijn beter in het vermijden van agressie dan anderen. Interpersoonlijke agressie wordt gestuurd door fundamentele cognitieve en sociale processen. Het is gemotiveerd door wensen van eigendom, verbondenheid en waarde. Het kan gericht worden door stevig gevestigde of situationeel toegankelijke attitudes en normen, afhankelijk van of we de mogelijkheid en motivatie hebben om dingen door te denken.
Wat betekent dit?
Er zijn twee categorieën van agressie: instrumentele agressie en vijandige agressie. Instrumentele agressie houdt vaak meer systematisch denken over de situatie in. Wanneer agressie beloont wordt het waarschijnlijker, maar wanneer de beloning wordt verwijderd verdwijnt meestal ook de agressie. Factoren die instrumentele agressie beïnvloeden zijn persoonlijke eigenschappen, geslachtsverschillen en "niks te verliezen hebben".
Vijandige agressie kan zowel onmiddellijke reacties in woede zijn, of zorgvuldig geplande en weloverwogen acties. Twee theorieën van vijandige agressie zijn de frustratie-agressie theorie en een model van Berkowitz. Groepsnormen bevorderen agressief gedrag vaak in plaats van het te beperken. Modellen kunnen agressie verminderen, maar ook de boodschap sturen dat een agressieve respons acceptabel is. Factoren die de kans op agressie verhogen zijn emotionele opwinding, alcoholgebruik en tijdsdruk, maar gelijkheid verminderd agressie.

